Jessica Biesiekierski is een jonge gerenormeerde professor die zich bezighoudt met voeding.
Ze kwam er achter dat een aantal mensen die zeiden een allergie of overgevoeligheid te hebben voor tarwe of gluten met dezelfde problemen reageerden op voeding waar geen gluten in zaten.
Dus er was geen sprake van een allergie voor gluten, maar voor iets anders in de voeding.
Coeliaki is een (genetische) auto-immuunziekte. Het lichaam reageert op gluten met ontstekingsreacties in de dunne darm, waardoor de darmwand wordt beschadigd. Dit leidt tot verminderde opname van voedingsstoffen. Gevolgen zijn buikpijn, diarree, bloedarmoede, vermoeidheid, gewichtsverlies. Bij kinderen kan dat leiden tot groeiachterstand.
Een heel streng strikt glutenvrij dieet is altijd noodzakelijk.
Gluten-allergie is een echte allergische reactie. Dus het lichaam ziet gluten of tarwe als schadelijke stoffen en valt met antistoffen aan. Dit veroorzaakt een allergische reactie die zich op allerlei manieren kan uiten: jeuk, zwelling, huiduitslag, braken, of andere reacties.
Een tijdelijk gluten of tarwearm dieet kan op den duur de allergie doen verdwijnen.
Van NCGS (Non-coeliac gluten sensitivity) wordt gesproken als er een reactie is op gluten of tarwe gebaseerde voeding, zonder dat er sprake is van coeliaki of grluten/tarwe allergie. In feite was het tot op heden onduidelijk waardoor de symptomen werden veroorzaakt.
Ongeveer 10% van de volwassenen (wereldwijd) spreken voor zichzelf van een gluten of tarwe allergie.
Zorgvuldig onderzoek onder deze mensen heeft uitgewezen dat 16% tot 30% symptomen ervaren die direct door gluten worden veroorzaakt.
Dus er is een grote groep die wel een aantoonbare reactie vertoont, maar die in feite geen gluten of tarwe allergie heeft.
Verder onderzoek wees uit dat bepaalde soorten carbohydraten kunnen fermenteren (FODMAP's), en dat die zorgden voor problemen, en dat de darm-hersen interactie ook problemen kan veroorzaken.
Het onderzoek van Jessica Biesiekierski en haar onderzoeksgroep werd gisteren in The Lancet gepubliceerd en kan veel voor mensen met overgevoeligheid betekenen, omdat het mogelijk wordt gerichter te diagnosticeren en te behandelen.
Er moet nog verder onderzoek gedaan worden.
Er zijn nog geen zogenaamde biomarkers beschikbaar, dus geen meetbare eenheden die regelrecht aangeven of iemand wel of geen NCGS heeft.
De diagnose kan wat zekerder worden gesteld door bekende oorzaken uit te sluiten.
Maar er zijn ook andere hindernissen. Zoals het precies bepalen welke stof in de voeding problemen veroorzaakt. En er zijn ziektes die veroorzaakt worden door de zogenaamde darm-hersen interactie die dezelfde symptomen laten zien.
Psychologische factoren kunnen een rol spelen. Dat wil niet zeggen dat iemand psychisch niet in orde is, maar dat de darmen zo veel problemen hebben veroorzaakt dat de hersenen bij voorbaat al reageren.
Het is de vraag in hoeverre reclames en sociale media bijdragen aan het probleem.
Er wordt zo veel gesproken over problemen met gluten en een makkelijke oplossing door een glutenvrij dieet (voorbijgaande aan de problemen wat dat kan veroorzaken), dat mensen geneigd zijn veel reacties die er niet vandaan komen toch toe te schrijven aan gluten of tarwe.
Onderzoeken als deze leiden tot betere diagnostiek en gerichtere behandeling.
Posts
