Ik hoor het steeds meer en het lijkt wel alsof het een legitieme reden aan het worden is een flinke fobie op te bouwen.
Laat ik even uitleggen:
Ik ben weduwe. En heb sinds kort AOW.
Volgens de jaaropgaaf van de SVB is het loon. Waarvoor? Maar dat is een andere blogpost waard, lijkt me.
Na het overlijden van mijn man wordt er ineens aan alle kanten aan de deur en op de ramen geklopt voor geld.
Ondanks het feit dat men met mij had afgesproken dat na 15 jaar afbetalen, ongeacht het bedrag, het resterende bedrag van mijn studiebeurs zou worden kwijtgescholden, staat er nog steeds een bedrag open. Een telefoontje naar de helpdesk leerde me dat de beurs vervalt als ik terminaal ben. Jammer dat we dat in 2013 niet wisten, want toen lag ik terminaal.
Ineens moet ik mijn beurs weer gaan afbetalen. Inkomensafhankelijk. Helaas niet uitgaven-afhankelijk. De huur is vreselijk hoog en ik kom hier niet weg, en ik krijg geen enkele vergoeding voor mantelzorgkosten, want daar doet men hier niet aan.
Alle andere uitgaven die dit jaar zijn gestegen...het maakt niet uit. Want daar wordt niet naar gekeken.
Angstig kijk ik uit naar de verhoging van de eigen bijdrage van de verzekeringen.
Ik heb alle pillen waar ik zelf voor moet bijbetalen al stopgezet. Daaronder hartmedicatie en medicijnen voor een metabole ziekte.
Bezoeken aan de huisarts stel ik uit, want wat heb ik er aan? Haar kennis is beneden peil, terwijl de kosten voor de bus daar ver boven liggen. En doorverwijzen betekent nog verdere busreizen.
Dit jaar werd ik 70. Dat heb ik iets te uitbundig, niet inkomensafhankelijk, gevierd, dus veel spaarcentjes heb ik niet meer.
Dom! Dom! Dom!
Ik mag dan wel een stapeltje leuke herinneringen hebben opgedaan, maar nu zit ik met de gebakken peren.
Het potje wat na een jaar overblijft wordt steeds leger doordat alles duurder wordt.
Mijn huur stijgt niet inkomensafhankelijk...(anders kreeg ik per maand geld terug, neem ik aan.), en de kosten van voeding en andere huishoudelijke benodigdheden rijzen de pan uit.
Het lijkt wel alsof elke instantie ineens meent dat ze me inkomensafhankelijk kaal kan plukken.
Niemand kijkt wat er overblijft.
Nu willen ze ook de huishoudelijke hulp van de gemeente inkomensafhankelijk maken. Ik heb maar niet gekeken of dat voor mij iets betekent, want zoveel stroomt er hier niet binnen. En daarbij, ik heb nu geen hulp, maar straks helemaal geen geld meer, dus dan kan ik niet eens meer iets inkomensafhankelijks betalen.
Dan kost het omdraaien van elke Euro de grootste moeite, en snap ik helemaal niets meer van die veranderende regels en regelingen.
Hoe moet het dan met de inkomensafhankelijke financiële hulp?
Posts
