Met enige regelmaat zal ik hier op de site het blog schrijven.
De blogposten zullen te vinden zijn onderaan op de site, of via een van de links die te vinden zijn op diverse plaatsen: helemaal boven, en in de sidebar, dus rechts opzij.
U kunt nieuwe toevoegingen aan de site in de mail krijgen. Gebruik dan de link "abonneer", die ook te vinden is in de sidebar.
Zoeken naar een foto van mij is niet nodig.
In mijn werk is enige privacy noodzakelijk voor mijn cliënten. En ik wil zo open mogelijk zijn, dus mogen artsen en anderen raden wie dit blog schrijft zonder dat ik hevige discussies krijg als ik met hen over andere dingen wil praten.
Het plaatje bij deze post is niet mijn smaak, maar het vertegenwoordigt wel op eigen wijze een aantal aspecten van mij.
De typmachine zal duidelijk zijn. Niet alleen schrijf ik dit blog, maar typ en krabbel op papier vaan alles en nog wat. Een interne opleiding als journalist geeft me een pittige achtergrond en heeft het mogelijk gemaakt dat ik op allerlei vlakken heb kunnen werken. Van ponstypiste, om mijn bijna altijd lege studentenportemonnee wat te vullen, via redacteur van heel wat tijdschriften, tot tijdelijke hoofdredacteur van de krant van een vriend.
Ik heb een fijne studententijd gehad, met veel feesten en fijne vrienden, en een baan die de grondslag vormde voor het werk wat ik nu nog doe. Nu onbetaald, maar waardevol, anders hield ik er onmiddellijk mee op.
Een aantal keren per jaar zal ik afwezig zijn, omdat ik dan afreis, òf om naar mijn vrienden te gaan, òf om als vrijwilliger mijn kennis en vaardigheden in te zetten voor mensen die het erg moeilijk hebben.
Voor die reizen spaar ik, waarmee ik me in een dilemma heb gebracht. Want ik ben een fanatiek fotograaf en mijn camera is kapot. Grr...
Niet alles gaat in mijn leven van een leien dakje. Mijn gezondheid zit me flink in de weg, maar krijgt me er (nog) niet onder.
Na het overlijden van mijn man, die gedurende de laatste 25 jaar steeds meer zorg en doordachte benadering vroeg door vorderende dementie die hij niet wilde onderkennen, knikkerde ik dusdanig van de laatste treden va een trap dat ik te horen kreeg dat ik nooit meer zo lopen. De chirurg heeft alles op alles gezet en mijn fysiotherapeute, en ik beweeg weer. Niet op de vlotte en soepele manier die eigen was aan mij, maar ik kom vooruit. Het herstel werd bemoeilijkt door een ernstige rugafwijking die me ter zijner tijd in een rolstoel brengt.
Tot die tijd probeer ik midden in het even te staan, de dingen te doen die ik wil doen, lekker kritisch te zijn op van alles en nog wat, vooral op mezelf, en te zoeken naar een camera die snel is, flink scherpe foto's maakt en die ik nog kan vasthouden ook, want de grip van mijn handen is niet optimaal.
Ik was helemaal tevreden met mijn Zilveren Sony Cybershot. Mijn zilveren cameraatje was fantastisch, maar de prijzen zijn zo ver omhoog gegaan..... En vragen om donaties is nou niet bepaald mijn kracht.
Veel plezier met mijn blog.
Schroom niet om een reactie te plaatsen in de comments, of om iets te vragen.
Het is belangrijk te weten dat reacties niet gelijk op de site verschijnen. Dat is om spam en flauwekul te voorkomen.
Tot ziens!!
Posts
