Tessa, een rare bloempot.

Het leek zo mooi!
Ik zou een hulp krijgen bij de dagelijkse gang van zaken, zonder dat ik steeds maar weer mensen in m'n kamer zou hebben staan.

Ik dacht aan een wekker, daarna aan een smartwatch.
Maar het zou.... een bloempot worden. 

Het duurde een hele tijd voordat de duurste bloempot van Nederland werd afgeleverd.
Zo'n ding kost bijna ... schrik niet!! ... 1500 euro. Betaald door de ziektekostenverzekering, want de besparing aan personele kosten in de zorg is heel erg hoog.

Vergeten werd dat ik zelf heel goed in staat ben zelf te bepalen wanneer ik mijn pillen inneem. Ik ben nog niet vergeten dat ik het steeds vergeet, dus...

Op internet vond ik op sites van bedrijven en zorginstellingen allerlei juichende berichten. Tessa, de zorgrobot, zou een zorgassistent zijn.
Gesuggereerd werd dat het voor de cliënt is, maar in feite is het voor de organisatie die zorg moet verlenen. Want er zou tijdsbesparing optreden in de zorg, en dat zou het tekort aan zorgverleners engiszins opvangen en ook kosten besparen.

Tessa zou de zelfredzaamheid en de zelfregie van mij vergroten.
Maar Tessa ruimt m'n huisje niet op, doet de ramen niet dicht als het regent, een weet absoluut niet wat te doen met een brandoefening.
Die zelfregie durf ik met een gerust hart in twijfel te trekken. De verzorging/begeleiding programmeert Tessa via een app, en dirigeert dus via een bloempot mijn dagelijkse functioneren. Dat lijkt me echt geen zelfregie.

Toch besloot ik Tessa een kans te geven. 
Met de gedachte dat ik een bloempot geen Tessa ga noemen.
En de vraag hoe ik het zou ervaren.

Tessa bleek geen andere naam te kunnen krijgen, waardoor zij voor altijd gekoppeld leek aan een vervelend meisje van school.

Tessa bleek te kunnen praten... met een vervelende stem die niet te veranderen was.

Tessa bleek ook een lamp en moest ook nog eens in het stopcontact, dus een deel van de kosten kwam wel degelijk voor mijn rekening.
En als ik boven in mijn flatje ben, kan ik de robot niet horen, of ik moet het zware ding de trap opslepen en minutenlang wachten totdat ze in de gaten heeft dat de stekker weer in het stopcontact zit.

Tessa bleek een vervelende bemoeial, ik had haar helemaal niet nodig om pillen in te nemen, maar blijkbaar kon dat gedeelte van haar functioneren niet gestopt worden... of was de begeleider die Tessa moest aansturen niet zelfredzaam genoeg met de gebruiksaanwijzing en de app.
(Dat is inderdaad het geval. De begeleider heeft amper tijd iets van de gebruiksaanwijzing te lezen.)

Soms zat ik gezellig te lezen en begon ze ineens te zeuren dat ik de was moest gaan doen. In het kader van de zelfredzaamheid was die al lang gedaan, of er lag niet genoeg om de wasmachine te laten draaien.

Of er werd aangekondigd dat er iemand van de begeleiding zou komen....die die dag ziek was en dus nooit kwam.

Ze stoorde...

Dat viel vooral op als ik weg was geweest, of als ik me ziek voelde en langer sliep. Ze tetterde gewoon haar instructies door.

Er zijn mensen die gezelschap zien in zo'n robot, maar dat lukte me van geen kanten.
Vooral de lege ogen in de pot stoorden me.
Ik denk dat ik nog niet te ver heen ben om een bloempot als gezelschap te zien.

De structuur die ze in de dag zou moeten aanbrengen komt niet dusdanig over. Als het koken langer duurde en ik eindelijk kon gaan eten, dan stond zij alweer te vertellen dat ik moet afwassen.
In plaats van structuur bracht ze onrust, want er was geen enkele mogelijkheid haar dagritme aan dat van mij aan te passen.

De bedoeling was dat ik het knechtje van de robot zou worden.
Dat is mislukt.

Uiteindelijk is de stekker eruit getrokken en is ze onder in de kast gezet.

Misschien haal ik haar er uit om tijdens halloween op de vensterbank te zetten.

.